Stuurt calcium naar botten en weg van bloedvaten. K2-MK7 heeft langere halfwaardetijd dan MK4.
Geen vormen om actief te vermijden.
Lange halfwaardetijd (3 dagen), één dosis per dag volstaat.
Kortere halfwaardetijd, meerdere doses per dag nodig.
Vitamine K2 (menaquinon) is geen vervanger voor K1 (phytomenadion, betrokken bij bloedstolling) maar werkt in andere weefsels: het activeert eiwitten die calcium naar botten sturen (osteocalcine) en uit bloedvatwand verwijderen (matrix-Gla-eiwit, MGP).
De Geleijnse-studie (Rotterdam, 2004) toonde dat hogere inname van K2 - vooral uit kaas en yoghurt - een lagere kans op coronaire vaatverkalking gaf. Vervolgstudies in Nederland (Beulens 2009) bevestigden de associatie. Voor K1 (uit bladgroenten) was die link niet aanwezig.
De vorm telt voor de halfwaardetijd. MK-7 blijft ~3 dagen actief in bloed; één dosis per dag volstaat. MK-4 (in dierlijke producten) heeft een halfwaardetijd van slechts enkele uren - daarom in studies vaak 3x daags gedoseerd.
De combinatie K2 + D3 is rationeel: vitamine D verhoogt calciumopname uit de darm, K2 stuurt dat calcium naar botten in plaats van naar bloedvaten. Niet starten met K2 als je vitamine-K-antagonisten neemt (warfarine, fenprocoumon) zonder eerst je arts in te lichten - INR-controle is essentieel.
RCT bij 142 vrouwen na de menopauze met osteopenie: 375 µg MK-7 per dag bovenop calcium en vitamine D verbeterde de carboxylering van osteocalcine, maar veranderde na 3 jaar niets aan botdichtheid, botombouwmerkers of botstructuur. Het gunstige effect op de botstructuur na 1 jaar hield geen stand.
RCT bij 244 gezonde postmenopauzale vrouwen: 180 µg MK-7 per dag gedurende 3 jaar remde de leeftijdsgebonden daling van de botdichtheid in de lendenwervels en de dijbeenhals (niet in de totale heup) en had een gunstig effect op de botsterkte.
Dwarsdoorsnedestudie bij 564 postmenopauzale vrouwen: wie via de voeding het meest vitamine K2 (menaquinon) binnenkreeg, had 20% minder kans op coronaire verkalking dan wie het minst binnenkreeg (RR 0,80). Voor vitamine K1 was er geen verband. Observationeel, dus geen bewijs van oorzaak.