Vitamine K2: MK-4 of MK-7? Het verschil zit in de halfwaardetijd

Vitamine K2 (menaquinon) is geen enkele molecule maar een familie. De twee commercieel relevante vormen zijn MK-4 (kortketenig, dierlijke oorsprong - vlees, eieren, boter) en MK-7 (langketenig, microbieel - natto, gefermenteerde soja).

Het verschil in halfwaardetijd

• MK-4: halfwaardetijd ~1-1,5 uur. Snel weg uit bloed. In Japanse osteoporose-studies gebruikt in 45 mg/dag, opgedeeld in 3 doses
• MK-7: halfwaardetijd ~70 uur. Eén dosis houdt 3-4 dagen bloedspiegel

Voor de meeste consumenten is dat het beslissende verschil: 1× per dag 100-200 µg MK-7 versus 3× per dag een hoge dosis MK-4.

Waar de evidence sterkst is

• Botgezondheid postmenopauze: MK-7 180 µg/dag verminderde wervelfracturen met ~33% (Knapen 2013)
• Arteriële verkalking: Rotterdam-studie en Knapen (2015): hogere K2-inname geassocieerd met minder coronaire calcificatie
• Combinatie met D3: theoretische rationale (D3 verhoogt calcium-opname, K2 stuurt het naar bot ipv slagaders); evidence groeit maar nog geen grote definitieve RCT

Stabiliteit en kwaliteit

MK-7 bestaat in twee isomeren: trans (actief) en cis (inactief). Goedkope synthetische MK-7 bevat tot 40% cis-isomeer. Zoek het label "all-trans MK-7" of het MenaQ7®-merk (gepatenteerd, hoog all-trans).

Veiligheid en interacties

Bij gebruik van vitamine K-antagonisten (Marcoumar/Sintrom) is K2-suppletie tegenaangewezen zonder overleg - vermindert de werking van het bloedverdunnings-medicijn. DOAC's (apixaban, rivaroxaban) zijn niet K-afhankelijk.

Meer in onze vitamine K2-gids en de osteoporose-klachtpagina.