Voorloper van stikstofmonoxide (NO), beïnvloedt bloedvatverwijding. Populair in sport.
L-arginine is een semi-essentieel aminozuur en de voornaamste voorloper van stikstofmonoxide (NO) - een vaatverwijdend signaalmolecule. Daarom wordt arginine onderzocht voor hart- en vaatfunctie, sportprestatie en erectiele functie.
De opname van orale arginine is grillig (~20-50%), met name omdat enzymen in de darm en lever het deels afbreken vóór het de circulatie bereikt. Daarom werken hogere doses (3-6 g) of de combinatie met L-citrulline (die efficiënter naar arginine wordt omgezet) beter.
Voor sport: het effect op uithoudingsvermogen is bescheiden en inconsistent in meta-analyses. Voor de "pump"-ervaring bij krachttraining is L-citrulline-malaat 6-8 g vaak effectiever dan arginine direct.
Belangrijke veiligheidsnotitie: de VINTAGE MI-studie (Schulman 2006) toonde verhoogde mortaliteit bij arginine-suppletie kort na een hartinfarct. Bij cardiovasculaire patiënten dus alleen onder cardioloog-begeleiding. Bij herpes-gevoelige personen vermijden tijdens uitbraken.
Meta-analyse van 10 RCT's (540 mannen met milde tot matige erectiestoornissen): arginine (1,5 tot 5 g per dag, soms met andere stoffen) verbeterde de klachten meer dan placebo of geen behandeling (OR 3,37). Dosis en duur verschilden sterk tussen de studies.
Overzichtsartikel: van 5 studies naar een eenmalige dosis L-arginine vonden er 3 een betere sportprestatie, van 8 studies met langer gebruik 4. De auteurs vinden het te vroeg om arginine aan te raden als prestatieverbeteraar voor gezonde, actieve mensen.
RCT bij 153 patiënten na een eerste hartinfarct: L-arginine (streefdosis 3 keer per dag 3 g) gedurende 6 maanden verbeterde de vaatstijfheid en de ejectiefractie niet. In de argininegroep overleden 6 patiënten (8,6%), in de placebogroep niemand, waarna de inclusie werd stopgezet.