Cofactor voor enzymen die zwavel en purines metaboliseren. Tekort praktisch onbestaand.
Molybdeen is een spoorelement dat cofactor is voor vier enzymen: sulfietoxidase, xanthineoxidase, aldehydeoxidase en mitochondrial amidoxime reducing component (mARC). Functioneel betrokken bij afbraak van zwavelaminozuren en purines (urinezuur-vorming).
Tekort is uitzonderlijk zeldzaam - alleen beschreven bij langdurige parenterale voeding zonder Mo en bij aangeboren sulfietoxidase-deficiëntie. Voor de algemene bevolking is suppletie nooit nodig.
Voeding levert ruim voldoende: peulvruchten, granen, noten en zuivel. De ADH van 65 µg wordt bij vrijwel iedereen via voeding gehaald - vaak meermaals overschreden.
Een opvallende interactie: hoge molybdeen-inname remt koper-opname. Daarom wordt het soms gebruikt bij behandeling van ziekte van Wilson (koperstapeling). Buiten medische context geen reden om molybdeen aan te vullen.
Overzichtsartikel: molybdeen is bij de mens nodig voor vier enzymen, waaronder sulfietoxidase, dat zwavelhoudende aminozuren afbreekt. Een tekort door te weinig molybdeen in de voeding is nooit vastgesteld; er is één gevalsbeschrijving (1981) bij langdurige parenterale voeding.